42

Vandaag word ik 42. Het antwoord op het leven, het universum en alles. In The Hitchhiker's Guide to the Galaxy rekent de supercomputer Deep Thought 7,5 miljoen jaar op de ultieme vraag. Er rolt één getal uit: 42.

Juichen. Champagne. Tot iemand vraagt: “Wat was de vraag ook alweer?” Niemand die het nog weet.

Met dashboards werkt het net zo.

We tuigen een BI-traject op, knallen er een halfjaar werk in, en dan staat er een getal op het scherm. Marge: 18,2%.

Maar wat was de vraag? Was het “verdienen we genoeg op dit segment?” Of “is de mix in balans?” Of “zijn we niet stiekem aan het interen op onderhoud?” Drie verschillende vragen. Eén getal. Meestal zonder gebruiksaanwijzing.

En dan komt de klassieker: “Hm, maar wat zegt dit nu eigenlijk?”

Het dashboard is dan grotendeels onschadelijk. Technisch kloppend, keurig samengevat, en toch onbruikbaar als je een beslissing moet nemen.

Een getal zonder vraag is geen antwoord. Het is een cijfer dat om werk vraagt.

Daarom begin ik elk traject andersom: eerst de vraag, dan pas het getal. Anders bouw je een supercomputer die trots “42” zegt, terwijl het MT elkaar aankijkt.

Oh ja, cadeautip voor mijn verjaardag: vis. Een handdoek heb ik al.