Twee goede antwoorden
We bouwen dashboards alsof er één juist antwoord uit moet rollen. Maar echte bedrijfsbeslissingen hebben vaak méérdere goede antwoorden, met elk hun eigen prijs.
Ik ben Thijs Leufkens. Ik schrijf op wat ik tegenkom, uitzoek en bouw. Soms klopt het, soms mislukt het. Beide staan hier.
We bouwen dashboards alsof er één juist antwoord uit moet rollen. Maar echte bedrijfsbeslissingen hebben vaak méérdere goede antwoorden, met elk hun eigen prijs.
Ook Fable 5 is nog steeds geen magie. In een uitzonderingssituatie werkte de row-level security, wie welke data mag zien, niet goed in mijn Power BI-model. Dus ik dacht: “Fable 5 is live, die lost dat vast wel even op.”
Fable 5 ging in ieder geval hard aan de slag. Maakte meteen wijzigingen in mijn model, zonder eerst iets te vragen (lang leve --dangerously-skip-permissions), en introduceerde vrolijk een paar nieuwe bugs.
Wat wel werkte: gestructureerd aan het model vragen waarom het niet werkte, met die uitleg zélf de oplossing bedenken, en Claude daarna alle berekeningen laten aanpassen.
De AI voert uit, maar ik hou de regie. Samen zijn we slimmer dan elk apart.
Het wordt deze week weer warm. Ik liep langs de thermostaat en wilde er iets aan doen, puur uit gewoonte. Maar er zit geen knop voor “aangenamer”.
In 1985 verving Coca-Cola haar recept. New Coke. In blinde smaaktests versloeg het zowel de oude Coke als Pepsi. De cijfers waren glashelder: tweehonderdduizend mensen geproefd en het nieuwe recept won.
Je voelt het niet. Je ziet het niet. Je proeft het niet. En toch zit het er. Tandsteen. Geen pijn, geen waarschuwing. Pas als de mondhygiënist erbij komt met het juiste gereedschap, wordt zichtbaar wat er al maandenlang aan het opbouwen was.
“We proberen constant van spaghetti asperges te maken.”
Iemand in een gesprek
Ik kon het niet mooier samenvatten.
Elk maakbedrijf begint met een bord spaghetti. Verkoopdata hier, productiecijfers per werkplek daar, financiën in weer een ander systeem. Trek aan één sliert en de halve berg komt mee.
De reflex is dan altijd dezelfde: meer data erbij. Nóg een rapport. Nóg een export. Alsof een groter bord spaghetti opeens overzichtelijk wordt. Het bord wordt voller. De spaghetti blijft spaghetti.
Asperges maak je door te ordenen én te koppelen. Eén plek waar je sales-opportunities tegen je productiecapaciteit afzet, zodat je weet of je die order over zes weken überhaupt kunt waarmaken. Eén plek waar de voorcalculatie tegen de werkelijkheid van al je projecten staat, zodat je ziet welke marges wegsijpelen en waar.
Dezelfde data. Geordend. Overzichtelijk.
De meeste maakbedrijven hebben geen dataprobleem. Ze hebben een spaghettiprobleem. En dat los je niet op met meer spaghetti.
Vandaag word ik 42. Het antwoord op het leven, het universum en alles. In The Hitchhiker's Guide to the Galaxy rekent de supercomputer Deep Thought 7,5 miljoen jaar op de ultieme vraag. Er rolt één getal uit: 42.
De beste rapportage die ik ooit bouwde was geen rapportage. Het was een vergadering.